Menu

وزراي خارجه فرانسه و انگلستان : «نه به دروغهای بشار اسد»

مقاله مشترك ژان-مارک ایرو و بوریس جانسون وزرای خارجه فرانسه و انگلستان درلوموند ۱۶آوریل(بخش تریبون آزاد)،

bouris janson ae886«وحشت و مرگ به سرنوشت و فرجام کودکان سوری زیر یوغ رژیم اسد مبدل شده است. روز 4 آوریل، دو هواپیما از پایگاه هوایی رژیم مورد حمایت روسیه، شعیرات، به پرواز در آمدند. احتمال قوی وجود دارد که آنها با گازهای سمی اهالی غیر نظامی شهر خان شیخون را بمباران کرده باشند. وضعیت پس از این بمباران، وحشتناک تر از آن است که بتوان براحتی توصیف کرد یا نوشت : جان کندن نوزادان، زنان و اشخاص سالخورده. دهها کشته و صدها مجروح که پیامدها و آثار این حمله را تا آخر عمر با خود حمل خواهند کرد. این ننگی است برای رژیم سوریه و متحدان آن و ننگی برای سراسر جهان. ما تا چه وقت به تحمل ادامه این وضعیت ادامه خواهیم داد؟ ما از اینکه شورای امنیت ملل متحد در نشست روز 12 آوریل خود نتوانست موضع متحد و مشترکی بگیرد، متأسفیم. دو کشور ما همراه با ایالات متحده، قطعنامه ای پیشنهاد کرده بودند که این حمله شیمیایی را محکوم کرده، بر پشتیبانی بیطرفانه از تیم تحقیقات سازمان منع سلاحهای شیمیایی (OIAC) تأکید نموده بود. روسیه برای هشتمین بار از آغاز بحران سوریه در سال 2011، این قطعنامه را وتو کرد. این وتو همراه با برخی اظهارات دروغین بود، تا سایه ای از ابهام بر مسئولیت رژیم سوریه بیافکند.ما قبلا با این گونه اظهارات که مجموعه ای از دروغهای بیشرمانه است، روبرو بوده ایم. اما دیگر نمیتوانیم آن را تحمل کنیم. وقتی کودکان را با گاز سمی میکشند، ما نمیتوانیم دروغهای وقیحانه را بپذیریم. حال حقیقت را بازگو کنیم.دانشمندان و متخصصان انگلیسی نمونه های برداشته شده از قربانیان این حمله را مورد تحقیق و بررسی قرار داده اند: نتیجه اینکه استفاده از گاز «سارن» Sarin، یا ماده ای از مشتقات آن، حتمی است. تحلیل ما نشان میدهد که دو هواپیمای سوری در نزدیکی خان شیخون و در نزدیکی محل انفجار بمبها در پرواز بوده اند. ما بر این اعتقادیم که تنها رژیم دمشق امکانات و توانایی انجام چنین حمله ای را داشته است. لذا احتمال بسیار قوی وجود دارد که حمله مزبور را رژیم اسد انجام داده باشد. ادعای مقامات روس مبنی بر اینکه مقادیری گازهای سمی انبار شده از سوی اپوزیسیون ممکن است بر اثر بمباران پخش شده باشد، بهیچوجه با فاکتها نمی خواند. رژیم سوریه سوابقی طولانی از ارعاب و وحشت آفرینی پشت سر دارد. توسل آن به بمبارانها، شکنجه و اعدامهای جمعی از سوی کمیسیون تحقیق سازمان ملل و سازمانهای غیر دولتی ذیربط مورد تأیید و گواهی قرار گرفته است. مؤلف این سفسطه بازی مرگبار: رژیم سوریه در توسل به سلاحهای شیمیایی نیز ید طولایی داشته است. «نهاد تحقیق و تعیین مسئولیتهای ملل متحد»(le Mécanisme d’enquête et d’attribution de l’ONU). در گزارشهای ماههای اوت و اکتبر 2016 خود، از استفاده از مواد شیمیایی علیه غیر نظامیان پس از حمله با سلاح شیمیایی به منطقه «غوطه» در سال 2013 که مسئولیت سه مورد آن بر اساس مدارک و شواهد «مکفی» به رژیم سوریه، و یک مورد آن به سازمان موسوم به «دولت اسلامی» [داعش] مربوط میشده، گزارش داده است.انکارهای رژیم اسد نباید احدی را تحت تأثیر قرار دهد. او اعلام کرده که این حمله کار تروریستها بوده است. اما او همان کسی است که پیش تر میگفت اصولا بشکه های انفجاری در اختیار ندارد، غیر نظامیان را بمباران نمیکند و شکنجه شان نمیدهد «زیرا کاری غیر منطقی است». بشکه های انفجاری در اختیار ندارد؟ اما تصاویر پرتاب و انفجار آنها در همه جا یافت میشود. به غیر نظامیان حمله نکرده است؟ کافی است به اردوهای پناهندگان سوری در ترکیه نگاه کنیم. شکنجه نکرده است؟ به گزارش سازمان عفو بین الملل، تنها در زندان صیدنایا، 13000 نفر قتل عام شده اند. لذا، آری آقای اسد، این غیر منطقی است، اما شما مبتکر این سفسطه بازی مرگبار هستید. شما میگویید که ذخایر سلاحهای شیمیایی تان تحت نظارت OIAC منهدم شده، اما میتوانید بگویید سلاحهای شیمیایی که اخیرا بکار برده اید، از کجا میاید؟ سازمان OIAC نشان داده که اظهارنامه های دولت سوریه راجع به ذخایر سلاحهای شیمیایی آن، دارای خلاء ها و نکات مبهم متعدد است. لذا ما باید در این زمینه نیز تحقیقاتی انجام دهیم. روسیه و ایران همواره تلاش کرده اند بر اعمال رژیم سوریه سرپوش بگذارند. آنها از ساز و کار تحقیق و تعیین مسئولیتها در OIAC و سازمان ملل، وقتی نهادهای مزبور بر استفاده از سلاحهای شیمیایی توسط سازمان «دولت اسلامی» [داعش] گواهی داده اند، استقبال کرده، اما هر گاه که مدارک و شواهد محکوم کننده در مورد رژیم سوریه ارائه شده، به نفی و انکار روی آورده اند. در سال 2014، روسیه مانع شد که پرونده رژیم سوریه به دادگاه جزای بین الملل برود. جامعه بین الملل یک تکلیف اخلاقی دارد که فراتر برود. این در حیطه مسئولیت ما است که از ممنوعیت استفاده از سلاحهای شیمیایی دفاع و تدابیری اتخاذ کنیم که کسانی که دست به این گونه حملات میزنند، مورد حساب کشی قرار گیرند. این برای صلح و امنیت جهان اساسی است. به نام جامعه بین الملل، هیئت تحقیق فاکتهای سازمان منع سلاحهای شیمیایی (OIAC)، دست به یک تحقیق جامع خواهد زد. پس از آن، بر عهده «ساز و کار تحقیق و تعیین مسئولیتها»ی سازمان ملل و OIAC خواهد بود که بگویند چه کسی مسئول بوده است. ما اعتماد کامل خود به این پروسه را اعلام میکنیم. کسی گریزی از مجازات نخواهد داشت.حال چه باید کرد؟ مردم سوریه در رنج و عذابند. شورای امنیت ملل متحد دچار شکاف و شقه و در نتیجه ازپایان دادن به رنج و عذاب آنان ناتوان است. ما باید بار دیگر متحد شده، با این بحران که ارزشهای اساسی انسانیت را از پایه به لرزه در میاورد، رو در رو شویم. کار را باید از برقراری یک آتش بس شروع کرد که باید تقویت شده و تحت نظارت بین المللی به اجرا در آید. این امر امکان خواهد داد اطمینان حاصل کنیم که حملاتی از نوع [حمله شیمیایی علیه خان شیخون] دیگر تکرار نخواهد شد. ما باید دینامیک تازه ای به پروسه صلح داده، در این راستا بازیگران اصلی را در آن شرکت دهیم تا بتوان نهایتا انتقال سیاسی پیش بینی شده در قطعنامه 2254 شورای امنیت که امکان اجتناب از کشتارها و پیشرفت بسوی ثبات، چنانچه بخواهیم در بلند مدت بر تروریسم فائق آییم، را خواهد داد، تحقق بخشیم.»ژان-مارک ایرو، بوریس جانسون (وزرای خارجه فرانسه و انگلستان)[توضیح : برغم پروسه «برکسیت» که بوریس جانسون، شهردار سابق و وزیر خارجه فعلی انگلستان، از هواداران پر و پا قرص آن بوده و هست، یک معاهده دفاعی و نظامی بین فرانسه و انگلستان (موسوم به Lancaster Houseامضا شده در سال 2010 بین نیکلا سارکوزی و دیوید کامرون) همچنان قوت اجرایی دارد]

بازگشت به بالا

منتخب ویدئوکلیپ